Αντίθεση στην υποθαλάσσια

Θέλoυμε για άλλη μιά φορα να σας γνωστοποιήσουμε την θέση μας για το πολυσυζητημένο έργο της υποθαλάσσιας αρτηρίας.

Είμαστε αντίθετοι στην κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας με οποιαδήποτε μορφή της.

Γιατί η υποθαλάσσια αρτηρία υπηρετεί με συνέπεια τη λογική της μετακίνησης στο πολεοδομικό συγκρότημα κατά κύριο λόγο με το ΙΧ αυτοκίνητο. Μία λογική αδιέξοδη και ταυτόχρονα καταστροφική και περιβαλλοντοκτόνα.

Και είναι αδιέξοδη και καταστροφική, γιατί κάθε χρόνο προστίθενται στο στόλο των ΙΧ του πολεοδομικού συγκροτήματος περίπου 20.000 αυτοκίνητα. Το κέρδος, λοιπόν, που αναμένεται να προκύψει από την κατασκευή της υποθαλάσσιας θα έχει εξανεμιστεί σχεδόν με την παράδοσή της και θα είμαστε στο σημείο από το οποίο ξεκινάμε, έχοντας στο μεταξύ αλλοιώσει ανεπανόρθωτα το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, έχοντας δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στα σημεία εισόδου και εξόδου της, έχοντας ξοδέψει τεράστια ποσά κι έχοντας επιβάλλει ένα δια βίου χαράτσι στην πλάτη των κατοίκων της πόλης, του νομού και των επισκεπτών.

Είναι ταυτόχρονα περιβαλλοντοκτόνα, γιατί το αυτοκίνητο ευθύνεται σε μεγάλο ποσοστό για τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Κάθε διευκόλυνση, λοιπόν, της κυκλοφορίας του έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ζωή και την υγεία των κατοίκων.

Τι θα γίνει,όμως, με το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης; Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε την άθλια σημερινή πραγματικότητα; Δεν υπάρχει λύση; Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση;

Και βέβαια υπάρχει, και απαντά με αξιοπιστία στο πρόβλημα, με σεβασμό στο περιβάλλον και χωρίς να φορτώνει οικονομικά βάρη στους κατοίκους. Κι αυτή είναι η ανάπτυξη μέσων μαζικής μεταφοράς φιλικών προς το περιβάλλον. Όλων των μέσων μηδενός εξαιρουμένου.
Προτείνουμε,

• Την κατασκευή μετρό, το οποίο να ξεκινά από τη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου και να φτάνει μέχρι το αεροδρόμιο.
• Την ανάπτυξη και τον επανασχεδιασμό αστικών συγκοινωνιών.
• Την ανάπτυξη επιφανειακών μέσων σταθερής τροχιάς (τραμ, προαστιακός).
• Την κατασκευή δικτύου ποδηλατοδρόμων στο πολεοδομικό συγκρότημα και τη διάθεση ποδηλάτων από τους Δήμους για μετακίνηση των πολιτών.
• Την ανάδειξη του θαλάσσιου μετώπου της πόλης, με την ανάπτυξη μέσων θαλάσσιας συγκοινωνίας και τη σύνδεση των παράκτιων Δήμων με το κλασικό “καραβάκι”, που με σοφία και ευαισθησία χρησιμοποιούσαν οι παλαιότεροι, κι εμείς το καταργήσαμε.
• Τη μεταφορά της Διεθνούς Έκθεσης έξω από το πολεοδομικό συγκρότημα, γιατί η λειτουργία της επιβαρύνει συγκοινωνιακά την πόλη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, και την απόδοση του χώρου της στους πολίτες, ως χώρου πρασίνου και αναψυχής.
• Την θέσπιση κινήτρων στους πολίτες, ώστε να εγκαταλείψουν το ΙΧ αυτοκίνητο τους και να μετακινηθούν με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Και ως τέτοια κίνητρα μπορούμε να αναφέρουμε την αξιοπιστία των μέσων, το φθηνό εισητήριο, την αξιοπρέπεια σε ό,τι αφορά τους όρους μεταφοράς των πολιτών και, τέλος, την κατασκευή πάρκινγκ, περιμετρικά του πολεοδομικού συγκροτήματος και όχι στο κέντρο.

Η εφαρμογή αυτών των μέτρων θα έχει για την πόλη και τους κατοίκους της μόνο ευεργετικά αποτελέσματα, σε αντίθεση με τις καταστροφικές συνέπειες που θα επιφέρει η κατασκευή της υποθαλάσσιας.

Τέλος, θα πρέπει να πούμε ότι αυτού του είδους οι παρεμβάσεις έχουν και ένα παιδευτικό ρόλο να υπηρετήσουν. Βοηθούν στη διαμόρφωση μιας άλλης κουλτούρας, μιας άλλης αντίληψης για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, μιας άλλης σχέσης με την πόλη και με το περιβάλλον, μιας άλλης σχέσης με το συμπολίτη – συνάνθρωπό μας. Δημιουργούν καινούριες συνειδήσεις, καινούριους ανθρώπους.

Θεσσαλονίκη 7 Ιουνίου 2007
Νομαρχία των Κινημάτων και της Οικολογίας